Kościół gotycki pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny

kk1 kk2 kk4 kk4 Kościół położony jest na kulminacji wzniesienia ok. 500 m n.p.m. Jest on gotycki murowany z ciosów kamiennych, z nowszymi, ceglanymi przybudówkami (kruchta i kaplica). Pierwotnie był on dwunawowy, z filarem ośrodku i sklepieniami krzyżowo-żebrowymi. Dziś jest jednonawowy, o sklepieniach pozornych. Na uwagę w świąyni zasługują portale. W dawnej fasadzie znajduje się gotycki portal wejściowy, kamienny, ostrołukowy, bogato profilowany, z szerszym wałkiem środkowym wspartym na podstawach. Po bokach widoczne są nie dokończone filary, na których ustawiono barokowe XVIII-wieczne rzeźby aniołów. W przejściu z nawy do kaplicy zwraca uwagę szeroki, ostrołukowy portal kamienny o profilowanych glifach, pochodzący z przebudowy dokonanej w XIX w. W wejściu do klatki schodowej z kręconymi, gotyckimi schodami znajduje się kamienny portal zamknięty u góry ścięty trójliściem, a w przejściu z prezbiterium do zakrystii - gotycki, kamienny portal prostokątny przekształcony w XIX w. W wejściu bocznym do kaplicy od strony wschodniej widzimy prosty, kamienny, ostrołukowy portal pochodzący z XIX w. W ten portal wstawione są jednoskrzydłow, deskowe, spągowe drzwi z okuciami, przeniesione z dawnych gotyckich drzwi zakrystii. Neogotycki ołtarz został wykonany przez Franciszka Samka w 1902r.; utrzymany jest w formie gotyckiego tryptyku z rzeźbą Najświętszej Marii Panny pośrodku oraz figurami świętych Stanisława i Wojciecha po bokach (niestety figury świętych zostały skradzione). W polach skrzydeł znajdują się malowidła przedstawiające sceny biblijne. W lewym ołtarzu bocznym, barokowym, z przełomu XVII i XVIII w., umieszczono obraz Chrystusa Bolesnego namalowany w 1855 roku przez Karola Mireckiego. W prawym ołtarzu bocznym, również barokowym, z przełomu XVII i XVIII w., widnieje XVII-wieczny obraz ukazujący św. Annę. W zwieńczeniach ołtarza znajdują się XVIII-wieczne ludowe obrazy przedstawiające Chrystusa Ukrzyżowanego i św. Antoniego. W kaplicy widzimy neogotycki ołtarz z obrazem Matki Boskiej i rzeźbami św. Antoniego i Serca Jezusowego, wykonany po 1902 roku. Otwór tęczy jest ostrołukowy, kamienny; nad nim zawieszono XVI-wieczny, gotycki w formie krucyfiks. Po bokach otworu zachowały się dwa smukłe, profilowane wsporniki dawnych żeber sklepienia; umieszczono na nich barokowe, XVIII-wieczne rzeźby Matki Boskiej i św. Jana Ewangelisty. Obecnie dzięki pomocy Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego prowadzone są prace konserwatorskie i restauratorskie kościoła pw. NMP.

 

Tekst opracowany na podstawie broszury wydanej z okazji IV Małopolskich Dni Dziedzictwa Kulturowego